3. Abituriyent zamanlarım idi. ilk dəfə aşiq olmuşdum, elə belə sevmirdim də, uğruna öləsiyə. Bir gecə mənə mahnı atmışdı, mahnıdan etkilənib düşünmüşdüm ki, bəs birdən biz ayrılsaq? Həmən gecə səhərə qədər nəcə ağladımmm, ağlamaq deyildi e zarıdım. Acı çəkirdim əməlli başlı sadəcə itirmək qorxusu ilə. Ondan sonra illərlə o cür ağlamamıştım, taa ki,
4 il sonra ayrılana qədər. Eyni ağlamağı təkrarlamışdım dizlərimi yerə atıb, nəfəsim falan kəsilmişti, ağlamaqtan huşum getdi bir ara, dəhşətli bir acı çəkirdim.
indi fikirləşəndə qəribə gəldi, sanki bu ilk hadisədəki səbəbsiz ağlamağımın səbəbi var imiş kimi))
Nəysə, sonra bir də ağlamadım. Arada bir gözümdən 1-2 damla yaş düşür, max o qədər